DTP flexo

Efektowny projekt graficzny opakowania pomaga nie tylko wyróżnić się na półce, ale również walczy o uwagę Klienta i przekonuje go do dokonania zakupu.
Nie pozostawiamy tego efektu przypadkowi. Studio graficzne KAMELEON oferuje profesjonalne przygotowanie do druku plików w technologii fleksograficznej. Dbamy o to, by kreatywne projekty opakowań, etykiet i folii stworzone przez projektantów zostały perfekcyjnie odwzorowane w wydruku.

dtp flexo - versa kraków

Co robimy

icona-przygotowanie-Flexograficzne-versa-krakow

PRZYGOTOWANIE FLEKSOGRAFICZNE

Oferta obejmuje kompleksowe przygotowanie do druku plików wysłanych do produkcji w technologii fleksograficznej. Obejmuje m.in. dostosowanie kolorystyki do profilu kolorystycznego drukarni, rozłożenie na montażu, przygotowanie pliku pod kątem zalewek, nadruków czy dodania uszlachetnień.

icona-proofy-kolorystyczne-versa-krakow

PROOFY KOLORYSTYCZNE

Certyfikowane proofy cyfrowe pozwalają na symulację wydruku z zastosowaniem wybranego profilu kolorystycznego.


FAQ

DRUK FLEKSOGRAFICZNY Proces charakteryzujący się tym, że przy pomocy elastycznych polimerowych form umieszczonych na wałkach szybkoschnąca farba zostaje nałożona na daną powierzchnię (może być to m.in. folia bądź papier). Cechą szczególną tego rodzaju druku wypukłego jest to, że uzyskuje się dużą wydajność poprzez szybkie przegotowanie form drukarskich, co dodatkowo idzie w parze z możliwościami zadruku różnego rodzaju podłoży (w tym rozciągliwych i szorstkich). Dzięki tym właściwościom drukarskim fleksografia stała się integralnym składnikiem procesu przygotowania wszelkich możliwych etykiet czy też opakowań dla produktów z różnych branży. Jednocześnie druk flekso nie jest procesem łatwym, o czym świadczyć mogą trudności zarówno w procesie samego druku (ewentualna możliwość rozpasowania się kolorów w momencie zadruku z różnych form drukarkich), jak i zawężony zakres tonalny druku (5–100%), czy chociażby trudności związane z przyrostem punktu drukarskiego (dot gain).

Cmyk a rgb Każdy z wymienionych skrótów ma w grafice odrębne zastosowanie i dotyczy różnych typów przestrzeni barwnych.

RGB – dotyczy odcieni kolorów możliwych do wyświetlenia na monitorach (a także modelowanych przez aparaty cyfrowe), jednocześnie bazuje na spektrum kolorystycznym widzialnym dla ludzkiego oka.
CMYK – cyjan (niebieskozielony), magenta (karmazynowy), żółty i czarny – za pomocą tych czterech kolorów farb podstawowych określa się bazę możliwych do uzyskania w procesie drukarskim kolorów.
Przestrzeń barwna będąca bazą dla wydruku (CMYK) jest znacznie bardziej ograniczona w stosunku do przestrzeni RGB, dlatego też konwersja z RGB do CMYK będzie skutkowała niewielkimi odchyleniami w reinterpretowaniu wartości (składowych elementów) danego koloru, dotyczyć to będzie m.in. intensywności i nasycenia danej barwy. Stąd też RGB znajduje swoje zastosowanie przede wszystkim w oprogramowaniu graficznym i najlepiej nadaje się do wyświetlania na monitorach, z kolei CMYK będzie dedykowany wyłącznie do druku.

Kolor biały W różnych technologiach drukarskich najczęściej jest interpretowany jako brak koloru – dzieje się tak dlatego, że zarówno druk offsetowy, cyfrowy, jak i fleksograficzny jako materiałów służących za podłoże dla kolorów używają białych powierzchni (różnego rodzaju papier i folia). W wypadku, gdy obraz bądź tekst mają zostać nadrukowane na materiale transparentnym lub na metalicznym (srebrnym lub złotym), wtedy może zaistnieć potrzeba wykorzystania białej farby, dzięki której z jednej strony można uzyskać biały nadruk w miejscu, gdzie na grafice powinien być kolor biały, z drugiej zaś można wykorzystać tę farbę jako podkład dla innego koloru. Wszystko to wiąże się z faktem, że zadruk na folii transparentnej (poprzez specyfikę samej farby) będzie półprzezroczysty, a na materiale np. srebrnym – metaliczny i mniej intensywny. Poddruk z białej farby ma wtedy imitować biały papier.

GRAFIKA RASTROWA Rozumie się przez nią metody zapisu i techniki wyświetlania obrazu na ekranie za pomocą maleńkich kwadracików – pikseli. Zawarta jest w nich informacja o kolorze znajdującym się w konkretnym punkcie obrazka. Programami wykorzystywanymi do tego typu grafiki są Corel Photopaint, Adobe Photoshop, Gimp, Picassa itd. Za podstawową materię grafiki rastrowej uznawane są wszelkiego rodzaju zdjęcia, w tym także te skanowane, jest to o tyle istotne, że w fleksografii tego rodzaju grafika powinna być wykorzystywana wyłącznie do obróbki zdjęć i obrazków. Teksty zaś i inne drobniejsze obiekty powinny być przygotowywane za pomocą grafiki wektorowej.

GRAFIKA WEKTOROWA Tego typu grafika składa się z obiektów złożonych z krzywych, z kolei metoda ich tworzenia bazuje na matematycznym modelu Béziera. Linie poprowadzone w ten sposób nie podlegają pikselizacji, a kształty tak powstałe mają gładkie krawędzie przebiegające od punktu do punktu na ścieżce wektorowej. W związku z tym nie dochodzi do efektu zniekształcenia krawędzi grafiki przez ząbkowanie ich pikselami. Do grafiki wektorowej wykorzystuje się m.in. Corel Draw i Adobe Illustrator – dzięki nim można połączyć w jednym projekcie zarówno grafikę wektorową, jaki i zaimportowane zdjęcia.

KOLORY PODSTAWOWE I DODATKOWE Za cztery podstawowe kolory w druku uznaje się: cyjan, megentę, żółty i czarny. To dzięki nim otrzymuje się wszystkie pozostałe kolory. Jednak różne technologie drukarskie sprawiają, że kolor uzyskiwany przez zmieszanie tych samych farb w tych samych proporcjach w dwóch różnych maszynach (przy innych okolicznościach) może sprawić, że efekt uzyskany będzie się nieznacznie różnił o tego, który otrzymało się wcześniej. Jeśli więc istotne jest, aby precyzyjnie odwzorować dany efekt lub powtarzalność koloru, jego nasycenie i tonację, należy skorzystać z palety Pantone – farb dodatkowych.

MARGINES WEWNĘTRZNY I SPADY Prędkość, z jaką porusza się wstęga w trakcie wykrawania etykiet w procesie fleksograficznym (sztancowania), skutkuje tym, że może dochodzić do niewielkich przesunięć wykrojnika. Proces ten, w który należy wliczyć tolerancję precyzji działania mechanizmów wykrawających, powinien zatem zmierzać do minimalizowania ewentualnych nieestetycznych białych miejsc świadczących o przesunięciach. Aby tego uniknąć projekt powinien z każdej strony mieć około 3 mm spadu (zewnętrznego naddatku grafiki), zaś tekst i grafika, które kończą się przed granicą wykrojnika, powinny być odsunięte od krawędzi projektu o około 1,5–2 mm.

ROZDZIELCZOŚĆ OBRAZKA Miarą takiej rozdzielczości jest ilość pikseli na cal (skrót ppi – stosowany wymiennie choć nie tożsamy z pojęciem dpi). Rozumieć należałoby przez to, że im większa liczba pikseli znajduje się w calu długości, tym grafika lub zdjęcie są bardziej wyraźne, ostrzejsze, zawierają większą ilość szczegółów. Rozdzielczością preferowaną do druku jest 300 dpi/ppi i nie powinna być ona mniejsza od tej wartości. Można wymusić wtórnie zwiększenie niskiej rozdzielczości, ale skutkować to będzie m.in. koniecznością zmniejszenia rozmiarów danego obrazka, praktyka ta przydatna jest zatem tylko w wypadku niewielkich zmian.

TIFF A JPG Skróty te dotyczą formatów grafiki rastrowej. Format TIFF umożliwia zapisanie zdjęcia bądź też innego obrazka bez kompresji stratnej, z kolei plik w formacie JPG, będąc zapisanym nawet w najwyższej możliwej dla tego formatu jakości, będzie podlegał kompresji wiążącej się z utratą danych zawartych w pliku. Co więcej, pogłębia się ona wraz z każdym kolejnym zapisem do tego formatu. Skutkuje to w konsekwencji tym, że plik JPG będzie miał znacznie gorszą jakość niż początkowo, mimo braku ingerencji w sam plik.

USZLACHETNIENIA DRUKU Pod tym określeniem kryje się między innymi:

  • lakier (matowy, błyszczący) – może on zostać wykorzystany do pokrycia całej powierzchni (w tym wypadku informacja o typie lakieru istotna jest wyłącznie dla drukarni) lub tylko wybranych jej fragmentów (ta opcja dotyczy także przygotowalni – wiąże się ona z przygotowaniem dodatkowych form drukowych – rodzaj lakieru i jego umiejscowienie musi zostać zaznaczone i właściwie określone w projekcie)
  • srebrzenie i złocenie – metoda stosowana poprzez nałożenie na wybraną powierzchnię folii na zimno (tzw. cold stamping)
  • sitodruk
  • tłoczenie
  • laminacje

more

Specyfikacja

 

Poprawne przygotowanie projektu zagwarantuje Ci płynność procesu produkcji i dotrzymanie ustalonych terminów.
Zapoznaj się ze szczegółowym opisem, jak powinien być przygotowany plik do druku.